อ่านบลอกมากมายส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของความรัก มีทั้งยิ้มและเศร้า ไม่เบื่อหรอกนะคะ...แถมยังเข้าใจในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ที่มี สุข ทุกข์ มีความรักเช่นกัน......แต่ตั้งข้อสังเกตเฉยๆ ว่า เพราะ.....อะไรที่ใครๆก็พูดถึงความรักกันอยู่เสมอ...บางทีมันคงเป็นเรื่องที่ครอบคลุมอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดที่ดำเนินอยู่ในชีวิตประจำวัน ส่งผลต่อการแสดงออก ความคิด และจิตใจเรา นั่นคงเป็นเพราะ

รักนี้แสนสุข.....

รักแล้วเป็นทุกข์

เหนื่อยกับรักอยากหยุด

แต่ทำยาก....ยากจัง....

รักแล้วสับสน....

รอจนสิ้นหวัง...

บางคนรักพัง.....

บางคน......

เดียวดาย....

....."ไร้รัก."...

อย่างนี้ละมั๊งคะที่ใครหลายคนจึงพูดถึงความรัก เพราะรัก คำสั้นๆนี้เอง แต่มีมากมายหลายรูปแบบ...ดังนั้น ประสบการณ์ของพวกคุณบางคน อาจเป็นข้อคิด บทเรียนสอนใจ หรือตัวอย่างดีดี ให้ใครหลายๆคนได้คิดตาม สุขตาม ปลอบใจกัน และห่วงใยกัน จนเกิดเป็นมิตรภาพที่งดงามในชุมชนเล็กๆแห่งนี้.....

.........ตอนนี้เป้ติดบลอกอย่างงอมแงม บางวันแม้ไมมีอะไรจะมาเล่า ก็ยังอยากมาอ่านบลอกของเพื่อนๆทั้งเก่าและใหม่ บางครั้งไม่ได้คอมเมนต์อะไร เพราะบางเรื่องไม่สามารถเข้าใจ แต่ก็แอบยิ้มให้เสมอ....แอบห่วงใยเมื่อเห็นใครบางคนดูเศร้า ไม่จำกัดเพศและวัย คิดว่าสิ่งนี้มันคืออารมณ์รักบริสุทธิ์แบบหนึ่ง อยากคุย อยากแสดงความเห็น ด้วยใจทั้งที่เราไม่เคยเห็นหน้ากัน ไม่มีผลประโยชน์ต่อกัน.....แต่เราแอบยิ้มให้กันอยู่ในมุมไกลๆเสมอใช่ไหมคะ?